شمارهٔ ۶۴ - ایضا له

هوش مصنوعی: در میکده، صحبت از نیکی و پرهیزگاری جایی ندارد و تنها کاری که می‌کنند نوشیدن شراب است.

هوش مصنوعی: وضعیت افرادی که رنج می‌کشند، هرچند پنهان است، وضعیت کسانی که در خانقاه زندگی می‌کنند نیز کاملاً مشخص نیست.

هوش مصنوعی: کنار دریا نشسته‌ام و اشک‌هایم را می‌ریزم. جالب این است که در این طرف خودم کسی هستم، اما در طرف دیگر دریا هیچ کناری وجود ندارد.

هوش مصنوعی: اگر تیغ بی‌رحمی روزگار دلم را پاره کند، باید بگویم که دل‌های دیگر هم که زیر فشار روزگار هستند، از این آزار بی‌نصیب نیستند!

هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی دل سربازان عشق را بشکنی، کافی است یک ناله جانسوز سر دهی؛ نیازی به طبل و ساز نیست.

هوش مصنوعی: به خود مغرور نباش، زیرا در عشق، عقل و خرد به تنهایی ارزشی ندارند و نمی‌توانند به تو کمک کنند.

هوش مصنوعی: با یک نگاه به تو، زندگی‌ام را فراموش کردم و نیازی به درخواست کردن ندارم، چون در تماشای تو، همه چیز از خودم را کنار گذاشته‌ام.