شمارهٔ ۲۷۰ - تتبع میر وفایی

هوش مصنوعی: چهره‌ات مانند گل و دلبری‌ات همچون حریر نرم و خوشبو می‌باشد که بوی خوش آن همچون بوی عنبر است.

هوش مصنوعی: دل مرغ به خاطر عشق و آرزو، به سوی باغی که دلخواهش است پرواز می‌کند تا اینکه پای آن محبوب، خاک آن باغ را آزار ندهد و آسیب نبیند.

هوش مصنوعی: با پوشش زیبای قرمز رنگش درخشید، گویی که آبی به ریشه نخل خوش قامت او پاشیده‌اند.

هوش مصنوعی: خاطره‌اش چنان نور و شادی به چشمانم و دلم می‌بخشد که گاهی او در مشاهده‌ام می‌آید و گاهی در عمق احساساتم.

هوش مصنوعی: زلف تو مرا گرفتار کرده و جنون آورده است، چرا که هر شب به خاطر عشق تو دچار آشفتگی می‌شوم.

هوش مصنوعی: پیر دینی که در کنارم بود، به خاطر دردها و غم‌هایم، دل را به حالت پاره و چاک درآورد. چرا که از لباس زهد و پارسایی، به سوی خوش‌گذرانی و لذتی چشم‌نواز کشیده شد.

هوش مصنوعی: من به خاطر魅یت و دیدار آن معشوقه، دین و ایمان خود را نادیده گرفتم، زیرا هزاران دین را می‌توان برای زیبایی و خودپسندی او فدای کردم.

هوش مصنوعی: از زیبایی‌های دنیای امروز دل کندم، زیرا جز ظاهر فریب و دوگانگی در زیبایی او نمی‌بینم.

هوش مصنوعی: مانند فانی، من هم بندهٔ شاهی هستم که زیبایی‌های جهان مانند تزیینی از باغ زیبای اوست.