شمارهٔ ۲۴۶ - تتبع خواجه

هوش مصنوعی: هر روز در کنار درِ میخانه، به خدمت می‌رسم و به خاطر این مقام و موقعیت، خود را نسبت به اهل ثروت و قدرت سرفراز می‌دانم.

هوش مصنوعی: اگر پیر می‌خانه به من یک لیوان می بدهد، من سال‌ها از مستی آن شراب لذت می‌برم و خوشحالی می‌کنم.

هوش مصنوعی: تا وقتی که ندانم از عشق، چرا مانند مجنون هستم، هر زنی را به محبت خود متهم می‌کنم.

هوش مصنوعی: لطف و محبت بی‌نهایت تو، باعث می‌شود که من با سختی‌ها و مشکلات کنار بیایم، زیرا اگر این رفتار را ادامه دهم، خودم را در زحمت و رنج می‌اندازم.

هوش مصنوعی: هرچند که من در حال حاضر مانند یک گدا در میخانه نشسته‌ام، اما با یک پیمانه می، به اندازه صد افریدون و جم، خود را با وقار و بزرگی نشان می‌دهم.

هوش مصنوعی: عشق چنان شدید و بی‌پروایی دارم که هر چند روز نوعی جدید از دیوانگی را در زندگی‌ام تجربه می‌کنم و در بین مردم شناخته شده‌ام.

هوش مصنوعی: اگر مسلمانان مرا بسوزانند، جزای چنین کاری برای آنان وجود ندارد. من که خود را با کفر و بی‌دینی تغییر داده‌ام.

هوش مصنوعی: گاهی از اینکه به خودم می‌بالم، شگفت‌زده می‌شوم. گاهی هم وقتی به تغییرات احوال خودم فکر می‌کنم، از زهد و پرهیزکاری در میکده شگفت‌زده می‌شوم.

هوش مصنوعی: تنهایی زاهد برای رسیدن به هدفی فانی است، اما وقتی من به هدفم رسیدم، در تنهایی خود فرو می‌روم.