شمارهٔ ۲۲۶ - تتبع مخدوم

هوش مصنوعی: چه فایده از باده‌ای که نمی‌توانم خود را از آن دور نگه‌دارم؟ و چه کنم از اندیشه تقوا که نمی‌توانم به آن عمل کنم؟

هوش مصنوعی: از سردرگمی ناشی از شراب و ناامیدی عشق، با این دل پر از شور و شوق چه بکنم وقتی که نمی‌توانم کاری از پیش ببرم.

هوش مصنوعی: اگر مست هستم و مثل کوثر (آب گوارا) روحی شاداب دارم، تنها دلیلش این است که نمی‌توانم جز از جام شراب بنوشم. پس چه کنم که این حالت برایم اجتناب‌ناپذیر است؟

هوش مصنوعی: وقتی او را می‌بینم، حالتی به من دست می‌دهد که نمی‌توانم غم دل‌ام را در مقابلش پنهان کنم. نمی‌دانم چه کار باید بکنم.

هوش مصنوعی: اگر سر خود را به پای تو قربان کنم، با وجود اینکه همه جهان به فنا می‌رود، این معامله بی‌فایده را چه کنم وقتی که نمی‌توانم؟

هوش مصنوعی: آن مه رفت و من با حزن و اندوه فراوان در فراق او چگونه بتوانم صبر کنم، وقتی که صبر از من برنمی‌آید.

هوش مصنوعی: عاشق هستم و وقتی به چهره‌ی زیبای محبوبان نگاه می‌کنم، نمی‌دانم چه کار کنم چون جز آن چهره‌ی زیبا چیزی نمی‌توانم ببینم.