شمارهٔ ۲۰۶ - تتبع مخدوم

هوش مصنوعی: خدایا چه مصیبتی است که آن معشوقه‌ام که همیشه شراب می‌نوشد، هر بار که با کسی جز من مست می‌شود، من از حال می‌روم و بی‌خود می‌شوم.

هوش مصنوعی: به قدری در میخانه نوشیدم که حال و وضع من مانند دست شتر شده است.

هوش مصنوعی: چشم‌های سیاه او نیازی به سرمه ندارند؛ زیرا در سوگ کشته‌شدگان، غم او باعث شده که همه‌چیزش را به رنگ سیاه درآورد.

هوش مصنوعی: هرچند که تو وعده‌ی وصالت را به من بدهی و بازی‌ام بدهی، هرگز لذت آن وعده را فراموش نخواهم کرد.

هوش مصنوعی: سخنان پنهانی دارم برای آن کسی که شیرین زبانی می‌کند، اما من جرأت آن را ندارم که به او بگویم و لب به سخن بگشایم.

هوش مصنوعی: اگر تو ادعای فنا و نابودی کنی، از چیزهایی که گذشته‌اند غمگین نشو و از چیزهایی که هنوز نیامده‌اند نگران نباش.