شمارهٔ ۱۸۵ - تتبع مولانا کاتبی

هوش مصنوعی: تا وقتی که لباس و سجاده‌ام در می‌خانه بیفتد، به سمت میکده با چند قدم خواهم رفت.

هوش مصنوعی: وارد کردن چند جام شراب در ذهنت، انگار که برایت از دور، درد و رنجی را تصور کنی که فلک را به عدم و عدمیت تشبیه می‌کند.

هوش مصنوعی: در بستان زندگی، همه باید دور هم جمع شوند و از نعمت‌های موجود بهره‌مند شوند. همان‌طور که نرگس آزاد و خوشبو در دل طبیعت می‌روید، انسان نیز باید از لحظات زندگی خوشحال باشد و از آن‌ها لذت ببرد.

هوش مصنوعی: پروانه و بلبل کجا هستند که بتوانم از درد جدایی آن شمع گل‌داشتی بگویم؟ غمی چند در دل دارم.

هوش مصنوعی: با کسی جز با شراب همنشینی نکنید، زیرا دوستان در این دنیا، بندگان زمان هستند و از عمر ارزشمند خود تنها لحظاتی باقی مانده است.

هوش مصنوعی: احوال دل عاشقان چگونه است که از آن بپرسی؟ در میخانه، عشق و دیوانگی باعث شده چند نفر مورد اتهام قرار گیرند.

هوش مصنوعی: ای مرشد پیر، زمانی که فقر و بی‌پولی بر تو چیره شد، آیا کمی از آن را مشاهده نکردی و چندی از کرم و generosity خود را به ما نشان دادی؟