شمارهٔ ۱۰۵ - تتبع مخدوم

هوش مصنوعی: من به خاطر جدایی از تو دلم پر از درد است، اما وقتی به یاد تو می‌افتم، لذت زندگی را تجربه می‌کنم.

هوش مصنوعی: ما از مستی و غم در گوشه‌ای از ناامیدی جان باخته‌ایم، از اینکه با جام خالی خود را تنها ببینیم، مبادا از نوشیدنی آرزوهایت دور بمانی.

هوش مصنوعی: ای کسی که از ریا در غم هستی و با نوشیدن باده شاد می‌شوی، کاش هرگز درونت غمگین نشود، خدایا!

هوش مصنوعی: اگر درب خانقاه و محل عبادت و تقوا بسته شود، نگران نباشید، زیرا دیر و مکان پرستشی که به مرور زمان از بین می‌رود، دوباره برای شما باز می‌شود.

هوش مصنوعی: در دنیای خراباتی، اگر اعتقادت به رندی خالص و درست باشد، از قید و بندهایی مانند غم و اندوه دور خواهی بود و توجهی به لباس و ظواهر نخواهی داشت.

هوش مصنوعی: در هر چیزی که بر تو مقدر شده است، رضایت و میانه‌روی را پیش بگیر. حیرت دارد برایم که این عبادتی که انجام می‌دهم، با چه کسی مرتبط است.

هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی که اراده‌ات پایدار باشد، باید اراده‌ی دوست را بپذیری و به عشق او درآیی.