شمارهٔ ۵۷۷

هوش مصنوعی: ای دل، در عشق معشوق، ذلت و بی‌نوا بودن بهتر است از ناز و لجبازی و آزار دیگران.

هوش مصنوعی: جوانمردانه جان را به محبوب سپردن و از دنیای پر مشکل آزاد شدن، وقتی که در عشق به سرحد جان سپاری می‌رسیم، یکبار باید با تمام وجود به این مرحله قدم بگذاریم.

هوش مصنوعی: من در گوشه‌ای از غم و در دل‌گرفتگی، همیشه در فکر وصال او هستم و هیچ گاه از آن فکر و خیال آرامش ندارم. اولین کسی که در غم‌های من شریک است، همان غم‌خوار من است.

هوش مصنوعی: زیبایی آن چهره که در پس پرده پنهان شده است، بسیار دل‌انگیز و خوشایند است. اما گاهی اوقات، این زیبایی به چشم ناظران می‌آید و خود را نمایان می‌کند.

هوش مصنوعی: برای عشق تو باید از سر کوی تو بیرون بیایم، با دلی پر خون. چون یار بی‌خانمان به تو نیاز دارد، و آوارگی برای او نخستین خواسته است.