شمارهٔ ۵۰۸

هوش مصنوعی: از سفر برگشته است آن ماه که چهره‌اش همچون گل لاله می‌درخشد و رنگش به زیبایی رنگ آفتاب شده است.

هوش مصنوعی: عرقی که از گوش‌هایش می‌چکد، مانند گلی است که در آستینش ریخته شده و بویی شبیه گلاب دارد.

هوش مصنوعی: از میان بیابان‌های سرسبز و شاداب، به نظر می‌رسد که قامت او از آب حیات خضر جوان‌تر و سرزنده‌تر شده است.

هوش مصنوعی: خوشا به حال کسی که یار سفر کرده‌اش برگشته است و هنوز در خواب است و لباسش را کامل نپوشیده.

هوش مصنوعی: کسی که از اسب پیاده شده و با آرامش در باغی قدم می‌زند، برگ‌هایی را بر زمین می‌ریزد و در دستش جامی از شراب دارد.

هوش مصنوعی: نگاه کن به زیبایی و طراوت چهره‌اش، که چطور نور خورشید به آرامی و بدون مانع بر آن تابیده است.

هوش مصنوعی: زمانی که به تماشای آن ماه نو می‌نشینم، گریه‌ام به سر و صدایی بدل می‌شود، درست مانند گلناری که اشک می‌ریزد. زیبایی او مثل سیم ناب است که دل را مجذوب می‌کند.