شمارهٔ ۳۲۳

هوش مصنوعی: امروز خورشید من به شیوه‌ای متفاوت می‌تابد و از جایی پنهان، به آرامی از کنار ما عبور می‌کند.

هوش مصنوعی: چهره‌ی او سرخ و عرق‌آلود است، نشان‌دهنده‌ی حال دل‌هایی است که از دوری و تشنگی بی‌خبرند.

هوش مصنوعی: می‌دانم که در لحظه‌ای که به طور غیرمستقیم از کنارم می‌روی و نگاهی به من می‌اندازی، چه افکاری در ذهن دیگران وجود دارد.

هوش مصنوعی: ای دل، بیهوده خودت را در دیوانگی نیا بسوزان و از جشن او دور بمان، چون درهایی به روی تو گشوده است.

هوش مصنوعی: شاید با بوی او، دوباره به خود بیایم. ای کسی که دور از من هستی، این گل را از کنار من نبر.

هوش مصنوعی: امروز به ما با نگاه ترحم‌آمیز نگاه نکردی، درست مانند حالتی که به عاشقان نمی‌نگری.

هوش مصنوعی: در دل من به خاطر ابراز وفای تو، حسی عمیق و گرم وجود دارد. از شوق و عشق، بی‌مقدمه و بی‌فکری سخنانی بر زبان آورده‌ام، حالا ای چشمانم، دوباره اشک بریز.

هوش مصنوعی: امروز تو را می‌بینم که در غم و اندوهی عمیق هستی، و می‌دانم که این حالت ناشی از درد و رنجی است که در دل داری.