شمارهٔ ۲۸۷

هوش مصنوعی: وقتی که خط او به نام من از قلم خارج می‌شود، نکات بسیار دلنشینی از دل نوشته به بیرون می‌آید.

هوش مصنوعی: روزی که در مدرسه او را دیدم، متوجه شدم که این کودک با استعداد و با ارزش، آینده‌اش درخشان خواهد بود و به مقام بلند علمی خواهد رسید.

هوش مصنوعی: این شعر به ما می‌گوید که نیازی به نوشتن سلام و احوال‌پرسی نیست، بهتر است آدمی احساسات و افکارش را به راحتی بیان کند. در واقع، برای بیان مواردی که در دل داریم، بهتر است از کلمات صمیمی و صریح استفاده کنیم تا حرف‌های واقعی‌تری از دل برآید.

هوش مصنوعی: من به شدت از درد و مشکلات رنج می‌برم، اما امید دارم که از این وضعیت کم کم خلاص شوم و روزی از این عذاب نجات پیدا کنم.

هوش مصنوعی: ای کسی که نگاهت عزیز است، در طول عمر خود همچون زلال خضر (آب زلال و زندگی‌بخش) باش، چراکه در این حال، مانند سرو بلند من از خانه خارج خواهد شد.

هوش مصنوعی: می‌دانم که روزی سر و صدای کسی که دردی دارد، آرام خواهد شد، هرچند که آن فرد ناپسند و خودخواه، به خواسته‌هایش برسد.