شمارهٔ ۱۱۹

هوش مصنوعی: در وجود من هیچ نقطه‌ای خالی از حضور دوست نیست. چهره‌ام همچون آینه‌ای است که نمایانگر معانی است و خود معنی وجودی است که اوست.

هوش مصنوعی: به قدری ارتباط عمیقی با دوست یگانه‌ام دارم که مانند مجنون، تمام وجودم فقط به او معطوف است و حتی اگر از پوست خودم هم بیرون بیایم، باز هم جز دوست چیزی برایم ارزش ندارد.

هوش مصنوعی: زیبایی و محبت محبوب من هر روز بیشتر می‌شود و همچون گلی که درون غنچه‌ای آبیاری شده است، سرشار از زندگی و نشاط است؛ همچنین مانند می‌ای است که درون یک ظرف قرار دارد و آماده‌ی نوشیدن است.

هوش مصنوعی: در ظاهر ممکن است که بین چیزها تفاوت‌هایی وجود داشته باشد، اما در واقعیت معنی یا esencia آنها یکی است. همانطور که در هر لاله‌ای رنگ و در هر عطر و بویی که می‌آید یک حقیقت مشترک نهفته است.

هوش مصنوعی: چشمانش کم‌نور و دلش پر از آتش و دلتنگی است. آهی از این شگفتی که در تصویر چهرهٔ زیبا، وجود دارد.

هوش مصنوعی: دوست می‌داند که ناراحتی و رنج من بی‌هدف و بی‌فایده نیست. هر ناامیدی و پریشانی که دارم ناشی از صحبت‌های بی‌پایه و اساس یک دشمن است.

هوش مصنوعی: ای خورشید خوب، لطف و رحمتت را از من کم نکن، زیرا این kindness و مهربانی توست که باعث زندگی و سرزندگی من شده است.