برگردان به زبان ساده
بیا ای صبح نوروزی، نظر کن منظر ما را
ز دامان «مدا» بنگر فضایی بس مصفا را
هوش مصنوعی: بیا ای صبح نوروزی، به زیبایی‌های ما نگاه کن و از دامن گل‌ها فضایی بسیار پاک و دل‌انگیز را ببین.
ز نور تازه خورشید، فرش سرخ دریا را
عمارت «قزل طورپاق» از این پرتو مطلا را
هوش مصنوعی: با تابش تازه خورشید، فرش سرخ دریا زیر نور زنده و درخشان شده است.
همه باغات تازه سبز در اطراف آنجا را
«قز» و آن تل در آب شگفت آر معما را
هوش مصنوعی: تمام باغ‌های سرسبز اطراف آنجا را چون قزوین می‌نامند و آن تپه را در آب، معمایی شگفت‌انگیز می‌دانند.
درختان را شکوفه، زیورین کرده سراپا را
کشیده زان میان سروی، به هرسو راست بالا را
هوش مصنوعی: درختان به شکوفه نشسته‌اند و زیبایی خاصی به همه جا بخشیده‌اند. در میان این درختان، سروی قد برافراشته که زیبایی‌اش را به اطراف می‌پراکند.
که ما را می‌دهد یادی، ز اندام تو دلدارا
نسیمی می‌وزد میان سروی، به هرسو راست بالا را
هوش مصنوعی: نسیمی از اندام محبوب ما را به یاد می‌آورد و درختی به زیبایی او در هر سو به سمت بالا قد کشیده است.
که ما را می‌دهد یادی، ز اندام تو دلدارا
نسیمی می‌وزد خوش، تازه سازد، روح دنیا را
هوش مصنوعی: نسیمی خوش از یاد تو به یادمان می‌آید و روح دنیا را تازه می‌کند.
بهارانه دهد بر ما، نوید مرگ سرما را
چه سان تشریح سازم، انبساط حال حالا را
هوش مصنوعی: بهار به ما خبر از پایان سرما می‌دهد، حالا چگونه می‌توانم احساس شادی و آرامش را به تصویر بکشم؟
بهشت است این فضا گویی، ندیدم ارچه آنجا را
طلوع شمس، به به! بین چه حالت داده دنیا را؟
هوش مصنوعی: این فضا مانند بهشت است و من هرگز طلوع خورشید در آنجا را ندیده‌ام. وای! چه حالتی به دنیا داده است!
مشعشع کرده هر جسم لطیف صیقل‌آسا را!
به دست نور خود بنهاده زرین تاج تل‌ها را:
هوش مصنوعی: هر جسم لطیف و زیبا را با درخشندگی خود روشن کرده و بر فراز تپه‌ها، تاجی زرین به وجود آورده است.
درخشان کرده دریا را، زرافشان کرده صحرا را
طبیعت گوییا خندد: چون بیند وضع حالا را
هوش مصنوعی: دریا را درخشان کرده و صحرا را زیبا و پر از گل و گیاه کرده است. به نظر می‌رسد طبیعت وقتی این وضعیت را می‌بیند، لبخند می‌زند و شاد است.
فرابگرفته بانگ قهقهش، این دشت زیبا را
نگارینا! بیا بشمر غنیمت، این تماشا را
هوش مصنوعی: صدای خنده‌اش تمام این دشت زیبا را در بر گرفته است، ای زیبای من! بیا و این مناظر را به عنوان یک نعمت بشمار.
که عالم را چنین خرم نمی‌بینی به هرروزی
هوش مصنوعی: در هر روزی نمی‌توانی جهان را این‌قدر شاداب و سرزنده ببینی.
