شمارهٔ ٨۵٧

هوش مصنوعی: ای قطب آسمان بزرگواری، دل من از بخشش‌های تو چون ذره‌ای که از نور خورشید زندگی می‌گیرد، روشن شده است.

هوش مصنوعی: محبت و مهرت، مانند نوری در تاریکی، جان تازه‌ای به من که از زندگی ناامید شده بودم بخشید و دوباره به من زندگی و امید داد.

هوش مصنوعی: در سالی که خشکی و کمبود آب به شدت احساس می‌شود، مهربانی و بخشندگی ابر مانند آبی است که بر آتش درونم می‌ریزد و به من حیات می‌بخشد.

هوش مصنوعی: بازیابی از آن نوشیدنی قدیمی که در جام است، چون آن شربت، اصل و اساس مهمی برای زندگی به حساب می‌آید.

هوش مصنوعی: اگر محبت و توجه تو نبود، زندگی من به راحتی از هم می‌پاشید و به قطعیت می‌رسید.