شمارهٔ ٨١۴

هوش مصنوعی: من به میوه‌های تازه باغ می‌نگرم و مانند ماه، به زیبایی و درخشش آن‌ها توجه می‌کنم.

هوش مصنوعی: خواسته‌ام که دیوانم را بخواهی و آن را با دقت نگاه کنی؛ زیرا هیچ زرگری نتوانسته مانند این آثار را بیافریند.

هوش مصنوعی: حالا زمان آن گذشته که کسی از من درخواستی برای بیان شعر یا نثر فصیح و بلیغ داشته باشد.

هوش مصنوعی: شکر و سپاس گزاری بسیار که از مشغله‌های زندگی، خدایا به من آرامش و آسایش عطا کردی.

هوش مصنوعی: من دیگر به دنیا و مردم آن نگاه نخواهم کرد، اگرچه در این آرامش زندگی می‌کنم.