برگردان به زبان ساده
دی معرف به پیش آصف عهد
خواند فصلی ستوده که و مه
هوش مصنوعی: دی روزی در حضور آصف، شخصی بخشی از یک کتاب یا داستان را خواند که بسیار ستایشبرانگیز و زیبا بود.
طمع خام او بر آنش داشت
که مگر پخته کرد نان فره
هوش مصنوعی: امید و آرزوی بیپایه او باعث شد که گمان کند ممکن است نان خوشبختی را به دست آورد.
خواجه را خود دهن بتحسینش
همچو سوفار بود پر از زه
هوش مصنوعی: این بیت به توصیف حالتی میپردازد که شخصی به شدت تحت تأثیر و تحسین دیگران قرار دارد. مانند ظرفی که پر از زهر است، به نظر میرسد که او با وجود ظاهری زیبا و مطلوب، در باطن ممکن است احساس تلخی و ناامیدی داشته باشد. این تضاد میان ظاهر و باطن، نشاندهندهی این است که سطحینگری میتواند ما را فریب دهد.
گفت ناگه معرف ای خواجه
سبحه آفرین ز دست بنه
هوش مصنوعی: ناگهان گفت: ای آقای عزیز، تسبیح را از دستت بگذار.
گه گهی نیز میکن احسانی
گرچه تحسینت هست ز احسان به
هوش مصنوعی: گاهی اوقات عشق و محبت به کسی، حتی اگر مورد ستایش قرار گیرد، خالی از احسان و نیکی نیست.
ز آنکه دیریست تا مثل زده اند
نشود بز بگدگدی فربه
هوش مصنوعی: این جمله به این معنی است که به دلیل مدت زمان طولانی که از شروع یک کار گذشته، نمیتوان انتظار داشت که نتیجهای مشابه به دست آید و وضعیت باید تغییر کند. در واقع، تکرار مکرر یک الگو نخواهد توانست به پیشرفت یا بهبود منجر شود.
