شمارهٔ ۴٠٨

هوش مصنوعی: خواجه نصر، تو دلیل دین و نشانه حقانیت اسلام هستی و نماینده‌ی نعمت‌های خداوند.

هوش مصنوعی: او کسی است که گرد پای تو، برتر از ستاره‌های درخشان آسمان است؛ زیرا که تاج بر سر می‌گذارد تا به خاطر افتخارش خود را بزرگ بدارد.

هوش مصنوعی: من به ستایش سلطان معزالدین شعر زیبایی سروده‌ام که خوشایند و دلپذیر است.

هوش مصنوعی: ابتدا معطل شدم تا به درگاه تو عرض احترام کنم، سپس به‌خاطر ستایش‌های بی‌شماری که از زیبایی‌ات داشتم، به اوج آسمان‌ها رسیدم.

هوش مصنوعی: تو هرگز به یاد نیاوردی که شعر من درباره ی مدح و ستایش شاه به شهرت خواهد رسید.

هوش مصنوعی: از این رو، حتی اگر طلای خالص در دست من بماند، باز هم ارزش کمتری خواهد داشت، هر چند از طلا در دستان شاه بهتر و خالص‌تر باشد.

هوش مصنوعی: با هر جایی که بروم، ادب و آداب آنجا همواره با من خواهد بود و همراهم خواهد بود.

هوش مصنوعی: اگر هنر ادبی نیست، پس هدف چیست؟ زیرا این بنده به واسطه آسیب‌هایی که زمانه به او زده است، در زحمت است.

هوش مصنوعی: این بیت بیانگر این است که اگر تو به من توجه کنی، وضعیت و حال من مانند خال و زلف زیبای عاشقانه است. به عبارتی، حضور و توجه تو باعث زیبایی و جذابیت حال من می‌شود.

هوش مصنوعی: شعر من همان‌طور که نام نیک و شهرت تو در جهان گسترده است، در تمام عرصه‌ها و سرزمین‌ها منتشر شده و مورد توجه قرار گرفته است.

هوش مصنوعی: به راستی که در وجود بزرگوار و دانشمند شما امید دارم که اعتبار و منزلت بهتری از این داشته باشید.