شمارهٔ ٣۵٠

مرد دنیا طلب از غایت نادانی خویش

ببرد با خود از اینجا چو رود سوزی چند

من از آن رندم و قلاش که ناخوش بروم

از مقامی که در او دم زده ام روزی چند

هر که میراث مرا بیند ازین پس گوید

داد بر وارث خود ابن یمین گوزی چند

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

قالب شعری:قطعه

منبع اولیه: ویکی‌درج

تعداد ابیات: 3

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

مرد دنیا طلب از غایت نادانی خویش

ببرد با خود از اینجا چو رود سوزی چند

هوش مصنوعی: انسانی که به دنبال دنیا و متاع آن است، به خاطر ناآگاهی و جهل خود، قبل از آنکه از این جهان برود، بارهایی از آتش و رنج را با خود خواهد برد.

من از آن رندم و قلاش که ناخوش بروم

از مقامی که در او دم زده ام روزی چند

هوش مصنوعی: من از افرادی هستم که به راحتی و بدون نگرانی از جایگاه خود فاصله می‌گیرم، حتی اگر در آنجا وقتی را سپری کرده باشم که به نظر مهم می‌رسد.

هر که میراث مرا بیند ازین پس گوید

داد بر وارث خود ابن یمین گوزی چند

هوش مصنوعی: هر کسی که به ارث من نگاه کند، از این پس می‌گوید ای وای بر وارث خود که چگونه به میراث من دست یافته است.