شمارهٔ ٢٨٩

ابن یمین » دیوان اشعار » قطعات » شمارهٔ ٢٨٩

در جهان کهن از عامه نو کیسه بسی است

که یکی ز آنهمه بر خوان پدر کاسه ندید

دست کفچه مکن ایدل که ترا خوان ننهد

آنکه خود را بجز از کاسه سر کاسه ندید

مطلب جود از انکس که همه عمر ز بخل

دست همکاسه جز از صورت بر کاسه ندید

شمارهٔ ٢٨٨: دلا بار گران بر گردن جان شمارهٔ ٢٩٠: در جهان با مردمان دانی که چون باید گذاشت

اطلاعات

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

قالب شعری:قطعه

منبع اولیه: ویکی‌درج

تعداد ابیات: 3

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

در جهان کهن از عامه نو کیسه بسی است

که یکی ز آنهمه بر خوان پدر کاسه ندید

هوش مصنوعی: در دنیاهای قدیم، از میان مردم، افراد زیادی وجود دارند که هر کدام به نوعی از زندگی خود بهره‌مند هستند. اما در این میان، تنها یکی از آن‌ها فرصت این را دارد که از سفره پدرش بهره‌ای ببرد.

دست کفچه مکن ایدل که ترا خوان ننهد

آنکه خود را بجز از کاسه سر کاسه ندید

هوش مصنوعی: دستت را به سفیدی و لطافت نیاور؛ چون کسی که خود را جز در ظرف سرش نمی‌بیند، تو را به سفره‌اش دعوت نخواهد کرد.

مطلب جود از انکس که همه عمر ز بخل

دست همکاسه جز از صورت بر کاسه ندید

هوش مصنوعی: کسی که تمام عمرش به خاطر بخل و خودداری، از دیگران جز ظاهری از چند لقمه خوراکی چیزی ندیده، نمی‌تواند در مورد بخشندگی و صفات خوب اظهار نظر کند.