شمارهٔ ۸۹

هوش مصنوعی: ای پروردگار، آیا این عطر دل‌انگیز از موهای دل‌فریب من است یا نسیم صبحگاهی است که بوی خوش مشک ختن را می‌چشاند؟

هوش مصنوعی: نور صورت او مانند آفتاب است که در پیچ و خم موهای سیاهش درخشش دارد، همچنان که سایه‌ی سنبل و گل نسترن را می‌پوشاند.

هوش مصنوعی: اگر لبخند شیرین پسته وجود نداشت، معلوم می‌شد که او دهن دارد.

هوش مصنوعی: ماه زیبای در خواب، لب غنچه‌ای با شمایل دلنشین و سخنانی شیرین است. زمانی که این غنچه می‌خندد، به مانند پسته‌ای است که دانه‌هایش را می‌شکند و شیرینی‌اش را نمایان می‌سازد.

هوش مصنوعی: در عمق چاه، دل من درگیر زیبایی تو شده است و دست من به دستهای تو نمی‌رسد. حالت موی تو همچون ریسمان مشکی و زیباست که من را به خود می‌کشد.

هوش مصنوعی: ابن یمین دندان‌های تو را دید که همچون صدف در دریای عدن پر از زیبایی و شکوه هستند.

هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که به کسی که تلاش و زحمت زیادی کشیده و در مقام و منزلتی قرار دارد، بی‌احترامی نکن و او را کوچک نشمار. زیرا او ممکن است در آینده به جایگاه بالایی دست یابد و تمام سختی‌هایش به خاطر آن است که اکنون در میان جمع قرار دارد.

هوش مصنوعی: سرور و رئیس علاء الدول و دین مانند درگاهی است که همه مردان و زنان به سوی آن می‌آیند و احترام می‌گذارند، مشابه درگاه حرم که مقبول و مقدس است.

هوش مصنوعی: آنکه تا زمان خوشبختی به درگاه ما آمد، می‌گوید: «سپاس خداوندی را که اندوه را از ما دور کرد.»