برگردان به زبان ساده
یا رب این پسته شیرین چه شکر گفتارست
و آن چه شکل است و شمایل چه قد و رفتارست
هوش مصنوعی: ای پروردگار، این پستهی شیرین چه سخن خوشی دارد و آنچه که در شکل و ظاهرش هست، چه قد و رفتار زیبایی دارد!
زهره شد ماه شب چارده را حلقه بگوش
یا بنا گوش چو سیم و گهر شهوارست
هوش مصنوعی: زهره، به ماه شب چهاردهم مانند شده و گوش او همچون سیم و مروارید درخشان است.
بسکه در پای گل از حسرت او خار شکست
تا بدید آنکه گل عارض او بی خارست
هوش مصنوعی: به خاطر عشق و حسرتی که به او داشتم، آنقدر خارهای روی زمین را پایمال کردم تا اینکه دیدم گل رخسارش بدون هیچ خاری است.
اوست کز زلف و رخش گلشن جانرا همه سال
سنبل غالیه بوی و ورق گلنارست
هوش مصنوعی: او کسی است که به خاطر زلف و چهرهاش، باغ جان را برای همیشه پر از بوی خوش سنبل و گلهای نرگس کرده است.
پسته را از حسد غنچه خندانش دلیست
نیمه ئی خون و دگر نیمه ازو زنگارست
هوش مصنوعی: پسته با زیبایی و خوشحالی غنچهاش حسد میورزد، زیرا در دلش نیمهای از غم و ناراحتی وجود دارد و نیمهی دیگرش به زنگاری تبدیل شده است.
نرگسش خون دلم خورد و ازو نیست دریغ
شربتش چون ندهم خاصه چنین بیمارست
هوش مصنوعی: چشمهای نرگس مانند قرنیز دلم را میخورد و احساس ناراحتی نمیکنم. حالا که اینقدر بیمار و رنجور است، چرا شربتش را به او ندهید؟
دل نیارم که نگهدارم از آن جان جهان
ز آنکه پیوسته دلم در پی آن دلدار است
هوش مصنوعی: نمیتوانم دل خود را نگهدارم چون همیشه دلم در جستجوی آن محبوب است.
هر که در صورت او بنگرد و جان ندهد
آدمی نیست یقین صورت بر دیوارست
هوش مصنوعی: هر کسی که به چهره او نگاه کند و جان و دل خود را برایش نتواند فدای کند، مطمئناً انسان نیست. در واقع، او فقط به تصویری بر دیوار خیره شده است.
در جهان ز ابن یمین وصف لبش هر که شنید
آفرین کرد بر او گفت شکر گفتار است
هوش مصنوعی: هر کس که توصیف لبان ابن یمین را در جهان شنیده، به او خستهنباشید گفته و از گفتار او سپاسگزاری کرده است.
