شمارهٔ ۲۴۴

هوش مصنوعی: اگر دلی بود تا به سرنوشت من و فرمان من توجه کند، دیگر چرا این همه ظلم و ستم بر جان من از سوی محبوبان رفته است؟

هوش مصنوعی: در خواب یک بوسه از لب‌های او را گرفتم و هنوز طعم خوش آن در دهانم هست.

هوش مصنوعی: یوسف جانم وقتی به چاه افتاد، گفت که رضوان (فرشته بهشت) به من حسد می‌برد و بر من که در این زندان هستم، افسوس می‌خورد.

هوش مصنوعی: دل من در زلف‌های پریشان او جمع شده است، زیرا او نسبت به وضعیت آشفته و بی‌سر و سامان من تأثیر دارد.

هوش مصنوعی: در بین عاشقان، زیبایی و جادوی چشم معشوق به قدری قوی است که باعث شده هم عشق و هم کفر درون من به وضوح نمایان شود، اما در دل خود ایمانم را به طور پنهان حفظ کرده‌ام.

هوش مصنوعی: درد جدایی آن معشوق زیبا به من آسیب زد و اگر امید وصالش نبود، هیچ درمانی برای دردهایم پیدا نمی‌کردم.

هوش مصنوعی: برایم دلپذیرتر است از عیدی که کمان ابرویم به من می‌گوید: "تا کی می‌خواهی قربانی من باشی، ای فرزند یمین؟"