شمارهٔ ۲۳۷

هوش مصنوعی: ای جانم، با نگاه رحمتت به فقیران بنگر، ای سلطان حسن! در نهایت، بر گدایان مهر و لطفی ارزانی دار.

هوش مصنوعی: ما از خودمان بیگانه‌ایم تا بتوانیم با تو آشنا شویم. خواهش می‌کنم بی‌تفاوت از کنار کوی آشنایان نگذری.

هوش مصنوعی: هر کسی که با او قرار و عهد بستی و سپس به او وفا نکردی، نشان می‌دهد که تو نیز بخشی از گروه افرادی هستی که به عهد و پیمان وفا نمی‌کنند.

هوش مصنوعی: در سرزمین محبت و زیبایی، اگر صدای خوشی نمی‌شنوی، نزدیک انسان‌های بی‌نوایان و رنج‌کشیده برآی.

هوش مصنوعی: تا هنگامی که نسیم صبحگاهی، گیسوانت را باز کرد، باندی محکم بر عطر افشانان افتاد.

هوش مصنوعی: با اینکه در دنیای شعر و نثر، زیبایی و جذابیت زلف‌های تو توصیف‌های زیادی دارد، اما هیچ زبان و کلامی نمی‌تواند به خوبی این زیبایی را به تصویر بکشد و از پهلو به پا تبدیل کند.

هوش مصنوعی: وقتی در حساب و کتاب رندان و اهل خوش‌گذرانی رفتم، متوجه شدم که حال و وضع ما در مقایسه با پارسایان چندان جالب نیست.

هوش مصنوعی: هرگز به گفته‌ی دشمن از دوستم دور نمی‌شوم و در عشق با وجود نظرهای ضعیف دیگران، تلاش زیادی می‌کنم.

هوش مصنوعی: ابن یمین در جستجوی راهنمایی و هدایت است، اما با وجود تلاشش، به دلیل حیرت و سردرگمی‌اش در کنار رهبران، دچار گیجی بیشتری می‌شود.