شمارهٔ ۱۹۰

هوش مصنوعی: ای دل، با دقت و توجه به گل‌های زیبای لاله در دشت نگریسته‌ام، چرا که عطر خوشی چون مشک از آنها به مشام می‌رسد. همچنین، در اطراف قمر، خط‌هایی چون دال ساخته شده که برایم یادآور زیبایی است.

هوش مصنوعی: عطر خوشی از موهای پیچیده‌ات به مشام می‌رسد و نفس‌های خوشی به‌همراه دارد، چیزی شبیه بوی مشک که همه را جذب می‌کند.

هوش مصنوعی: پرندۀ زیبایی چون طوطی که خطوطی زیبا بر لبانت نقش بسته، شبیه زاغی است که بال و پرش از مشک خیزران ساخته شده است. این تصویر نشان‌دهنده‌ی زیبایی و جذابیت توست.

هوش مصنوعی: من غلام آن خط سیاه هستم که بر روی چهره‌ات که چون ماه می‌درخشد، کشیده‌ای و به خاطر خوشبختی‌ام بر اثر عطر گلابی که به آن می‌زنم، فال می‌زنم.

هوش مصنوعی: من نمی‌گویم که زیبایی‌ات تنها دو هفته است، زیرا بر چهره‌ی آن ماه نمی‌توان نشانه‌ها و جذابیت‌های خاصی را دید که نمایان باشد.

هوش مصنوعی: با وجود چهره و موهای سیاه تو، ابن یمین نمی‌تواند با هیچ چیز دیگری مقایسه‌اش کند و به یادش نمی‌آید که آن را به مدت صد سال فراموش کند.