شمارهٔ ۱۵۸

هوش مصنوعی: عظمت خداوند چه زیبایی دارد، آن کسی که رویش مانند برهنه‌ای است که هیچ کس او را ندیده و خیال او همچون مجسمه‌ای است که هیچ‌گاه در خواب نمی‌آید.

هوش مصنوعی: جایگاه تماشای جان‌ها، باغ زیبایی است که خالق آن وجود دارد. از آنجا چشمه حیات و گیاهان برانگیخته می‌شود، مانند شکر شیرین و دلچسب.

هوش مصنوعی: این بیت به تصویر کشیدن نشانه‌ها و اثرات مختلف بر سطوح گوناگون می‌پردازد. اشاره می‌کند که مانند اینکه خطی بر شکر، دودی بر آتش، زنگی بر آینه، یا اثراتی بر روی آب نیلوفر وجود دارد، هر کدام از اینها نمایانگر تاثیرات و نشانه‌هایی است که در زندگی وجود دارد و می‌تواند به نوعی حالت یا احساسات را منتقل کند.

هوش مصنوعی: شگفتا از زیبایی او که مانند موجی بالا می‌آید و از هر سو، عطر و بوی خوشی منتشر می‌کند.

هوش مصنوعی: چشم بیمارش هر لحظه از خون من می‌نوشد، و همین که بیماری‌اش را می‌بینم برایم جذاب‌تر می‌شود.

هوش مصنوعی: کسی که در محله آن معشوق زیبا زندگی می‌کند، حتی اگر در حالت نیاز هم باشد، احساس بزرگی و افتخار می‌کند. اگر قسمتی از سرنوشتش خوش باشد، او با عزت و شکوهی همچون شاهان برمی‌خیزد و به خود می‌بالد.

هوش مصنوعی: عزیزم، به دوستان خود خیانت کردی، اما تو خود می‌دانی که هیچ‌گاه این کار به نفع تو نخواهد بود.

هوش مصنوعی: بیا روی چشم من بنشین تا من هر لحظه به پای تو، هزاران دانه گوهر بریزم.

هوش مصنوعی: اگر ابن یمین روزی به خلوت تو بیاید، نسیم زلف تو می‌شود و جهانی را به او هدایت می‌کند.