شمارهٔ ۱۵۳

هوش مصنوعی: ای ماه زیبا و مهربان، مهری که در دل‌ها جا دارد، بیا و می بیاور تا جشنی بپا کنیم. این فصل خزان، برای ما خوشایندتر از بهار است.

هوش مصنوعی: زود آتش ذوب شده را در آب بریز، به این معنی که سنگ‌های قیمتی قرمز رنگ را به داخل ظرف شفاف بزن.

هوش مصنوعی: دستم را بگیر، چون از شدت غم به مرز جان رسیدم، تا لحظه‌ای از دل شاد شوم و از سختی‌های زندگی فاصله بگیرم.

هوش مصنوعی: زمین را به خاطر عزت می‌بوسم و سپس از خوشحالی یاد بزم شهریار بهشت را می‌نوشم.

هوش مصنوعی: وقتی که شهباز با عزم و اراده‌اش پرواز کند، به مانند سیمرغی می‌شود که زرنگار آسمان را شکار می‌کند.

هوش مصنوعی: سلطان جهان، تمرخان، مانند آفتابی است که همیشه زیر سایه‌ی چتر او می‌درخشد و رازش را حفظ می‌کند.

هوش مصنوعی: خجالت و ناراحتی دریا نشان‌دهنده بزرگی و بخشندگی اوست؛ در حالی که دل سوزان همچنان اشک می‌ریزد.

هوش مصنوعی: مدح و ستایش او باعث شده که حتی در برابر دشمنان، ثروت و موفقیت پایدار به او روی آورد.

هوش مصنوعی: تا وقتی که در دنیا آفتاب و سایه وجود دارد، سایه بر سر مردم همچون آفتاب درخشان است.