شمارهٔ ۱۲۷

هوش مصنوعی: در صبحگاه، بادی که از طرف خراسان می‌وزد، همچون نفس روح‌القدس در وجود من جان تازه‌ای می‌بخشد.

هوش مصنوعی: این صبح است و نمی‌دانم که آیا نسیم ملایم است یا بادیست که از سوی پیر کنعان می‌وزد و برای نور چشم او می‌آید.

هوش مصنوعی: وقتی نسیمی از خاک خراسان وزیده می‌شود، روح انسان را شاداب و سرزنده می‌کند، مانند نسیم خوشی که از باغ‌های بهشت به‌دست می‌آید.

هوش مصنوعی: آتش اندوه دل را مانند آب روزنمی‌سازد، بلکه نسیم دل‌انگیزی که از خاک خراسان می‌وزد، آن را خاموش می‌کند.

هوش مصنوعی: باد دارای خاصیتی است که جان را زنده و سرشار می‌کند. به همین دلیل است که از کوچه‌های بهشت‌مانند معشوق، لطافت و روح‌افزایی به مشام می‌رسد.

هوش مصنوعی: آن شخصی که نفس‌هایش جان تازه‌ای می‌بخشد، مانند هوایی است که از دل چشمه‌های آب حیات می‌وزد.

هوش مصنوعی: نسیم صبحگاهی با لطافتی دلنشین، زلف‌های او را به نرمی می‌برد و بوی خوشی مانند عطر مشک ختن را از خود به جا می‌گذارد.

هوش مصنوعی: نسیم خوشی از طرف کوی معشوق به من رسید، مانند بادی نرم و تازه که در صبح از گلستان می‌وزد.

هوش مصنوعی: مردم به یکباره بویی از زلف آشفته‌ای که از چین می‌آید، از ابن یمین می‌گیرند.