شمارهٔ ۱۱۱

هوش مصنوعی: زمانی که گیاهی با شیرینی شکر رویش می‌کند، عقل انسان فکر می‌کند که یک طوطی بر روی شکر نشسته و پرواز می‌کند.

هوش مصنوعی: وقتی بوی خوش مشک از کافور آشکار می‌شود، گویی که در شام، سحر را در چهره محبوب می‌بینیم.

هوش مصنوعی: می‌توان گفت که زیبایی او به قدری است که حتی اگر جلوه‌اش را با ظرافت و ملایمت بیان کنی، باز هم همانند قطره‌ای شبنم که روی گل لاله می‌نشیند، تأثیر شگرفی بر دل و روح می‌گذارد.

هوش مصنوعی: مانند چهره‌ی آتشین سازنده‌ی بت، هیچ بت دیگری توانایی ندارد که به زیبایی او جلوه کند. در این حال، خلیل‌الله (ابراهیم) بر آذر (و نماد بت‌پرستی) ضربه می‌زند و آن را طعنه می‌کند.

هوش مصنوعی: دلبر زیبا و خوش‌چهره‌ای که بدون زینت و جواهر به گوش خود گوشواره‌ای آویخته، اگر همه درها هم بسته باشد، همچنان به شوق و عشق می‌کوبد و به جمع خوان خود ندا می‌دهد.

هوش مصنوعی: دل از عشق او نصیحت می‌شنود و به خرد می‌گوید که باید راه دیگری را در پیش بگیرد و به فکر راهی تازه باشد.

هوش مصنوعی: بسیار خوش‌تر است که در برابر او بر زمین بیفتم تا اینکه بار سنگینی را بر دوش خود حمل کنم. اکنون اگر تیغش بر سرم فرود آید، برایم اهمیت ندارد.

هوش مصنوعی: زمان آن فرارسیده که شادی خود را نشان دهد، زیرا مدتی است که دلم درگیر غم و اندوه است.

هوش مصنوعی: در نهایت، ابن یمین به کامیابی خواهد رسید، زیرا با تلاش و پیگیری مداوم، در همان درگاهی که باید وارد شود، به نتیجه می‌رسد.