شمارهٔ ٩٣ - قصیده در مدح طغایتمورخان

هوش مصنوعی: هرچند مدتی به خاطر شرایط سخت از حضور محبوب و عزیزم دور ماندم.

هوش مصنوعی: سفارش می‌کنم که به پادشاه جهانی که بر تخت سلطنت نشسته، پناه بیاورید؛ زیرا او مانند هیچ کس دیگری ظلم و ستم را در این دنیا ندیده است.

هوش مصنوعی: شاهی که بر جهان فرمانروایی می‌کند، مانند طغیانی است که در آسمان، باران عدالتش بر زمین می‌بارد و زندگی را به کمال می‌رساند.

هوش مصنوعی: امید دارم که دوباره بتوانم با زیبایی و بزرگی به درگاه آن معشوق بیافتم، مانند سرمه‌ای که در چشم قرار می‌گیرد.

هوش مصنوعی: من به نعمت و خوشبختی این‌چنین امید دارم که نمی‌دانم از کدام منبع و از لطف خداوند به من رسیده است.

هوش مصنوعی: از زمانی که نظر پرچمدار مستبدها به من معطوف شد، دیگر توجهی به من که مانند دلفکاری زار و ناتوان هستم، نمی‌شود.

هوش مصنوعی: آن محبوبی که سلطنت و قدرت یک کشور در دستان اوست، باعث افتخار تمام جهان است.

هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که کسی که حامی و پشتیبان مردم و کشور است، در واقع مسئول و سرپرست نتایج و پیامدهای امور مختلف است. این فرد نقش مهمی در تعیین و هدایت نتایجی که از تغییرات و تصمیمات به وجود می‌آید دارد.

هوش مصنوعی: این شعر به اهمیت و ارجمندی نظام ملت و دین اشاره دارد. شاعر می‌گوید که برای حفظ و استحکام ملتی و دینی، حتی آسمان‌ها و ستاره‌ها نیز به دور آن ملت می‌چرخند. به عبارت دیگر، پایبندی به اصول و ارزش‌های یک ملت و دین، جهان را تحت تاثیر خود قرار می‌دهد و باعث ایجاد نظم و نظام در آن می‌شود.

هوش مصنوعی: امکان ندارد کسی مانند او، که هیچ ویژگی برتری ندارد، در برابر ارتش پادشاه پرچم خود را به نمایش بگذارد.

هوش مصنوعی: خداوند با مهربانی و عظمت بی‌پایانش، بنده‌اش را به درگاه خود فرا خواند و او را مورد لطف و رحمت قرار داد.

هوش مصنوعی: تا زمانی که در خدمت جمعیت عظیم کشورگشا باشم، با کمال احترام و عشق، مقام والای سلطان توانمند را می‌بوسم.

هوش مصنوعی: سلطان که تاج را به سر می‌گذارد و پادشاهی که بر تخت نشسته است، از اوست که افسر و نشانه‌های معروفیت را به دست آورده است.

هوش مصنوعی: ای پادشاه موفق، تو کسی هستی که هر آرزویی که دلت می‌خواهد، از خدای بزرگ به دست آورده‌ای.

هوش مصنوعی: اینک خوشبختی‌ای که پایانی ندارد، امروز به من این امکان را داده است که بندگی تو را انتخاب کنم.

هوش مصنوعی: آن مرد شجاع و قهرمان میدان نبرد که در زمان جنگ با نیرومندی و دلاوری بر اسبش سوار می‌شود.

هوش مصنوعی: چشمان زیبا و دلربای او، دیدگان هر بیننده‌ای را می‌رباید. همچنین، تیغی که در دست دارد، مانند زهر مار، موجب آسیب و ضرر به دشمنانش می‌شود.

هوش مصنوعی: اخلاص و صداقت من دیگر پنهان نمانده است و نظر دوست پرور شاه، بر دشمنانش نهفته و دست نیافته است.

هوش مصنوعی: از این دلگرمی و فداکاری کمتر کسی به برکت می‌رسد، همان‌طور که یک مرد علیه قدرت و سلطه با شجاعت گام برمی‌دارد، مانند هنرمندی که آثار زیبا خلق می‌کند.

هوش مصنوعی: ای خورشید جهان، سایه‌ات را از او دور نگه‌دار، زیرا که از نیروی او، نابودی دشمنان تو به وجود می‌آید.

هوش مصنوعی: پس به ابن یمین نظری بیفکن که قلبش از خالصی تو مانند طلای ناب گردد.

هوش مصنوعی: اگر عقل‌مندان بر یک نظر و توافق باشند، در هر فصل از سال ممکن است پاییز و بهار به وجود بیاید.

هوش مصنوعی: ای کاش بهار شادی و رونق دشمن تو مانند خزان شود و خزان خوشی‌های تو از بهار هم شاداب‌تر باشد.