شمارهٔ ١۶٠ - وله ایضاً

هوش مصنوعی: شکر خدا را که نیکی و خوشبختی دوباره نصیبم شد و مرا به راهی هدایت کرد که در آن زمانه‌ای است که از آسمان برتری و فضیلت دارد.

هوش مصنوعی: درگاه بلند و با عظمت، جایی است که ملک و دین در آن مقام والایی دارند. سرداری که هم‌عصر یونس است و نسبش پاک و نیکوست، برتری و سروری را به این محل می‌دهد.

هوش مصنوعی: آن فرخنده و خوشبختی که همواره سعادت‌ها را به دست می‌آورد، هیچ‌گاه از طالعش دور نمی‌شود و همیشه در زندگی‌اش تا زمانی که زنده است، خوش‌شانسی و شانس در کنار او خواهد بود.

هوش مصنوعی: کسی که برای رفع مشکلات و فتنه‌های یأجوج در جهان، دلیل و تدبیرش مانند اسکندر باشد و سدی محکم بسازد.

هوش مصنوعی: خورشید برای روشنایی و انجام کارهای خود، ذره‌ای از نور خود را با تمام توانش به مشتری می‌فرستد.

هوش مصنوعی: اداره کردن امور مملکت و دین از قلم با ارزش تو ناشی می‌شود، با این حال ممکن است کار تو به طور سطحی و احساسی انجام شود.

هوش مصنوعی: هیچ کس را نمی‌توان یافت که هم به زیبایی ظاهری آشنا باشد و هم به خوبی خبر.

هوش مصنوعی: در پایان هر روز، احساسات و درد دل عاشقانه‌ام مانند زرشک در ظرفی نیلی رنگ که نماد آفتاب شرقی است، ریخته می‌شود.

هوش مصنوعی: وقتی ابرهای بهاری را دید که طلا می‌بارند، تو به خاطر بزرگی و زیبایی‌اش، به زمین افتادی.

هوش مصنوعی: ای بزرگوار، خوشبختی و سرنوشت نیک تو از تقدیر الهی نشأت می‌گیرد و به خاطر ذات بی‌نظیر تو، در زندگی‌ات مایه‌های خوشبختی و شانس خوب وجود دارد.

هوش مصنوعی: برای جلب محبت و بخشش تو، ماه و خورشید دائماً در حال کار هستند. اینجا مانند صنعتگری است که طلا و نقره را صاف و صیقلی می‌کند.

هوش مصنوعی: شعری برای تو هدیه آوردم، اما ذهنم گفت که این هدیه مثل هدیه سامری برای موسی است، بنابراین بهتر است آن را کنار بگذارم.

هوش مصنوعی: عقل و تفکر درست می‌گوید، اما من دلیلی دارم که دلیل من واضح است؛ هیچ‌کس جز خود کسی که ارزش واقعی را می‌داند، ارزش جوهر را نمی‌فهمد.

هوش مصنوعی: شاعر از خوشحالی و عشق به ستایش تو شعر می‌گوید، وگرنه چرا باید به ساخت و سازهای زمانه و سرودن شعر و شاعری بپردازد؟

هوش مصنوعی: اخلاص و صداقت تو برای ابن یمین که هیچ انتظار و انگیزه‌ای از تو ندارد، بسیار ارزشمند است؛ چون تو با این محبت و کمک‌هایی که به او می‌کنی، او را یاری می‌کنی، در حالی که او به اندازه‌ی کافی قدردان این مهربانی‌ها نیست.

هوش مصنوعی: اگرچه به لطف تو چیزی به من داده نشده، اما من از صمیم قلب شکرگزاری می‌کنم و ارادت خود را در ستایش تو نشان می‌دهم.

هوش مصنوعی: وقتی که درباره اخلاق تو صحبت می‌کنم، طوری زیبا و شیرین است که جان طوطی را شاد می‌کند و کلماتم بسیار دلنشین و خوشایند هستند.

هوش مصنوعی: زمان عید است و هر کسی برایت تبریک می‌گوید. اما آیا می‌دانی من از چه چیزی در دل می‌گویم و چه احساسی دارم؟

هوش مصنوعی: خوشحالی و تبریک گفتن در حضور تو لازم نیست، چون مردم هر روز به خاطر خوشحالی خود روزی دیگر مانند عید را جشن می‌گیرند.

هوش مصنوعی: هرچه از طبیعت و ویژگی‌های آن فاصله بگیری، همواره آسمان و دنیای اطراف بیشتر از آنچه که در حساب و کتاب خود می‌گنجانی، گسترده و بی‌پایان خواهد بود.

هوش مصنوعی: باد برای تو همچون چرخش بی‌پایان روزگار است؛ عمر تو نیز در این گردش می‌گذرد، پس از نعمت ملک و دارایی، و از جان و جوانیت بهره‌مند شو.