شمارهٔ ١٠٣ - ایضاً له

هوش مصنوعی: اگر در عشق محبوبم جان شیرینم فدای او شود، هر لحظه که در دل خود محبت او را احساس کنم، شادی و شوق من بیشتر می‌شود.

هوش مصنوعی: اگر چشم من در خواب دندان او را ببیند، به خاطر خیال روی او، گویی که آن خواب مثل گوهری در درون صدف خواهد شد.

هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که مانند چنگ که به زیبایی صدا می‌دهد، من نیز در عشق و بندگی او، همیشه در حال غرق شدن هستم. اگر هم از نوازش‌های او بهره‌مند شوم، به صورت دائمی در این حال و هوا ادامه می‌دهم و مانند دف که از پشت نواخته می‌شود، در پی او هستم.

هوش مصنوعی: دل من به سمت اوست و چشمم به سوی دیگران است، زیرا از نگاه رقیب که از هر سو می‌بیند، می‌ترسم.

هوش مصنوعی: اگر خیال او با من باشد، حتی اگر در جهنم هم باشم، برایم دلپذیرتر است تا اینکه در بهشت بدون او باشم.

هوش مصنوعی: چشم من به چشمه‌ای پر از نوشیدنی می‌نگرد و خط سبز او را به عنوان آفرینش خدا می‌بیند، و در دل حس اشتیاق به آب و青草 را احساس می‌کند.

هوش مصنوعی: تا زمانی که ابروهایش مانند کمانی زیبا و جذاب است، من از جان و دل برای او تیر می‌زنم.

هوش مصنوعی: زمانی که من عاشق او شدم، پدر بیچاره‌ام به دوستانش گفت: من و این پسرم و این وضعیت ناخوشایند ما.

هوش مصنوعی: ای وای بر ابن یمین از ظلم و غمش، و اگر در این شرایط، عدالت شاهنشاه به او نرسد، در پناه هیچ‌کس نیست.

هوش مصنوعی: کسی که با قدرت و زیبایی خود مثل ابر، نعمات زیادی را در بر می‌گیرد و از دل آن‌ها درخشانی می‌آید.

هوش مصنوعی: شخصی با چهره تیره و غمگین به دربار ابر دریا رفته است و باران با شدت بر زبان رعد می‌تازد، به گونه‌ای که بدون هیچ بخششی از آسمان می‌بارد.

هوش مصنوعی: از اجرام سعد بهره‌برداری‌ها و خیراتش تا ابد ادامه خواهد داشت و از کراماتش نیز هدایایی به انسان‌ها خواهد رسید.

هوش مصنوعی: فقط از جانب عفو و بخشش اوست که صدای نجات برای گناهکاران به گوش می‌رسد و او می‌فرماید که گناهان گذشته شما را می‌بخشد.

هوش مصنوعی: عدل آن است که کسی که به ظلم از گندم‌ها جدا می‌شود، با تکیه بر حق و انصاف، بر سینه‌ی ظلم ضربه بزند و آن را بشکافد.

هوش مصنوعی: در حاکمیت و قدرت، هیچ کس به یاری دیگری نیاید؛ همان‌طور که خورشید از دشمنان خود یاری نمی‌طلبد. در اینجا نیز مردم به شاه نجف که در حال جنگ است، کمکی نخواهند کرد.

هوش مصنوعی: سیمرغ، که نمادی از ظلم و ستم است، به خاطر ترس از پرچم خود همیشه در حال وحشت و نگرانی به سر می‌برد، مانند موجودی که همیشه با دل غمگین و ترس‌های بیشمار زندگی می‌کند.

هوش مصنوعی: زمانی که دشمن به میدان بیاید، حتی اگر آن دشمن نهنگ باشد، او به سرعت عقب‌نشینی می‌کند مثل خرچنگ که از پیش صف فرار می‌کند.

هوش مصنوعی: او دشمنش را با زخم تیرش آزار می‌دهد، مانند خارپشتی که در زره پنهان می‌شود و خود را مخفی می‌کند.

هوش مصنوعی: در شب تاریک، حتی مور هم نمی‌تواند خود را پیدا کند و تنها در زمانی که مار شکل درمی‌آید، خطرناک‌تر می‌شود.

هوش مصنوعی: در دنیا فقط تیغ آتش فعّال او را می‌بینیم، که حتی آب آبی دریا را نیز به سوزش می‌آورد و نهنگان را می‌سوزاند.

هوش مصنوعی: در این ایوان زیبا، زیبایی همچون گوهر و نگار از تابش آفتاب و روشنی ماه جلوه‌گری می‌کند تا بر اعتبار و ارزش افزوده شود.

هوش مصنوعی: کاخی که او دارد، از این سرزمین فیروزه‌ای، از خورشید و ماه هم برتر است و ابرها در بالای آن، به مانند سایه‌ای بر ایوانش می‌افتند.