غزل شمارهٔ ۹۲

هوش مصنوعی: امروز شیخ، که به طور معمول به عبادت و زهد معروف است، خود را در حالتی می‌بیند که صومعه‌اش به خاطر شراب در رهن قرار گرفته و در عین حال، درب میکده پر از شادی و نوشیدنی است.

هوش مصنوعی: کسی که در میکده دیروز به نوشیدن شراب اعتقاد نداشت، امروز در میخانه‌ی مغان سرخورده و مست شده است.

هوش مصنوعی: ای شیخ، از شراب من را چه توبه‌ای می‌گویی؟ توبه که تنها برای زمانی مناسب است که سن جوانی از دست رفته باشد و امروز من جوانم.

هوش مصنوعی: نرگس به خاطر شوق و سرخوشی، ظرفی پر از شراب دارد و جام لاله نیز امروز پر از نوشیدنی خالص است.

هوش مصنوعی: من چه گناهی کرده‌ام که حالا این طور دلتشکسته و عصبانی به من نگاه می‌کنی؟ چشمان خونی‌ات در این وضعیت، پر از غضب است.

هوش مصنوعی: بنشین و کمی استراحت کن تا فرصتی داشته باشیم و با هم صحبت کنیم. ای عمر، چرا امروز اینقدر عجله داری؟

هوش مصنوعی: ابن حسام به خاطر عشق تو شب گذشته آن‌قدر گریه کرد که امروز چشمانش به شدت پرآب و غمگین است.