شمارهٔ ۶۹

هوش مصنوعی: نگاه سیاه چشمان تو برای من تاریک و ناامیدکننده است و این تنها یک نگاه می‌تواند جان و دل مرا تحت تأثیر قرار دهد و از بین ببرد.

هوش مصنوعی: چشم‌های زیبا و جذاب تو، همچون سپاهی که آماده نبرد است، دور تا دور دل من را به طرز دلربایی احاطه کرده‌اند و در پی تسخیر آنند.

هوش مصنوعی: نه آنچنان برجسته و سرکش است که مانند درختی در باغ بر افراشته باشد، و نه چهره‌اش همچون ماه درخشانی است.

هوش مصنوعی: در کنار سرو هیچ‌کس لباس قشنگی را نمی‌بیند و در کنار ماه هم هرگز سرشکسته‌ای وجود ندارد.

هوش مصنوعی: در بالای سر سبزه، ماهی کاملی وجود دارد و بر چهره ماه، نه زلف سیاه، بلکه زیبایی خاصی به چشم می‌خورد.

هوش مصنوعی: کِی به یک گدای بی‌نوای چو من، راهی خواهی داد؟ در حالی که گدا پیش پای خود را فراموش کرده و تنها به در خشنده خود می‌نگرد.

هوش مصنوعی: خطای من نسبت به پاداشی که انتظار دارم، کمتر است اگر که تنها بر چهره‌ی زیبای معشوقان نظر کنم و به آن نظر افکنم.

هوش مصنوعی: به دل گفتم که در مسیر عشق قدم نگذار، چون در هر قدمی ممکن است به چیزی برخورد کنی که مناسب نیست.

هوش مصنوعی: دیدم که بر روی زنخدانش چه نشانه‌ای وجود دارد که دل مرا به سمت چه چیزی می‌کشد.

هوش مصنوعی: هرچند که به خاطر عشق امید بلندی دارم، اما به خاطر نگاه تو روزهایم تاریک و ناامید است.