شمارهٔ ۴۳۹

هوش مصنوعی: گاهی زلف تو سر به نافرمانی می‌زند و گاهی به زمین می‌افتد، چشم تو مست است و زلف تو به مستی می‌خواند.

هوش مصنوعی: دل مثل ماهی است که وقتی در دست تو باشد، نمی‌تواند جان سالم به در ببرد. چرا که اگر آن ماهی به زلف‌های تو بگیرد، جانی نمی‌ماند.

هوش مصنوعی: عجب که تو با چه بدعهدی و بی‌محبتی برخورد می‌کنی، مانند سحری که چهره‌اش را به من نشان می‌دهد، اما به دلیل نامعلومی وعده‌ای که به من دادی را می‌شکنی.

هوش مصنوعی: از اشک و چهره‌ام بیشتر از ثروت قارون دارم، اما اگر نبود پیراهنی برای نوشیدن، تمام دارایی‌ام را به خاطر نداشتن چیزی که لازم است، فدای آن می‌کنم.

هوش مصنوعی: به دل گفتم چرا این شخص اینقدر خوش شانسی دارد، دل پاسخ داد: من هیچ نکرده‌ام و از خودم گذشت کرده‌ام.