شمارهٔ ۳۵۱

هوش مصنوعی: ما در خیال خود به این باوریم که به زیبایی روی دوست نگاه می‌کنیم، در حالی که دوست پیش ماست و ما در پی یافتن او هستیم.

هوش مصنوعی: این وضعیت ناشی از بی‌قراری و سرگردانی است و جای هیچ تعجبی ندارد. ما در دل و موهای آشفته دوست، نشان از این بی‌نظمی و درهم‌ ریختگی احساسات داریم.

هوش مصنوعی: بوی گل‌ها به مشام ما نمی‌رسد و تأثیری ندارد، زیرا ما همیشه در حال تجربه‌ی زکام و سرماخوردگی از عطر و بوی دوست هستیم.

هوش مصنوعی: دوست مانند خورشید درخشان است و ما به مانند سربازانی هستیم که هر کجا مواجه با او شویم، به سوی او حرکت می‌کنیم.

هوش مصنوعی: ما دل و جان و آرزوهای خود را ترک کردیم، زیرا هر قدم و هر حرکت ما به سوی دوستی و خوشنودی توست.

هوش مصنوعی: اگر چمن به خاطر باران خیس و سرسبز شود، همان‌طور که خط یار ما زیبا و روشن است، ما نیز به خاطر دوستی و محبت یکدیگر شاداب و خوشحال هستیم.

هوش مصنوعی: صبح و ظهر و مغرب زاهد فقط ذکر و یاد خدا را می‌کند، اما ما در طول سال و ماه و روز و شب به گفتگو و ارتباط با دوست مشغولیم.

هوش مصنوعی: ای واعظ، از داستان‌های جهنم کمتر بگو، چون ما در این دنیا زندگی‌مان را با محبت و دوستی سپری کرده‌ایم.

هوش مصنوعی: مثل گدایی که به مال دیگران چشم دارد و همچون تشنه‌ای که به آب زلال فکر می‌کند، همیشه در خیال معشوق هستیم و در آرزوی دوستی او به سر می‌بریم.

هوش مصنوعی: ای ساقی، لطفاً در جام برای ما می نریز، زیرا ما از می و شراب خمره و ظرف دوست به قدری مست و بی‌خبر هستیم که نیازی به نوشیدنی جدید نداریم.

هوش مصنوعی: وقتی که انسان با خوش شانسی و موفقیت به اوج می‌رسد، صدای ما به آسمان می‌رسد؛ چرا که روز و شب، ما در حال گرامیداشت محبت و دوستی هستیم.