شمارهٔ ۱۲۸

هوش مصنوعی: هیچ پرنده‌ای در قفس به اندازه من احساس گرفتار بودن ندارد، خوشبختی من مانند مستی است که هرگز بار سنگینی را بر دوش ندارد.

هوش مصنوعی: من محبوبی دارم که خداوند برتری او را در زیبایی به نمایش گذاشته است. او در زیبایی یکتا و بی‌نظیر است، اما متاسفانه هیچ‌گونه اصول و شیوه‌ای برای ابراز عشق و محبت ندارد.

هوش مصنوعی: من نیز مانند چشمانش به خاطر حال او بیمار شدم و متوجه شدم که هیچ‌کس برای پرستاری از من وجود ندارد.

هوش مصنوعی: او هیچ نشانی از شرمندگی یا سرخوشی ندارد، زیرا عاشقان بی‌دل اگر کسی اشک از چشمانش بریزد، این علامت عشق و احساس اوست که بر چهره‌اش نمایان می‌شود.

هوش مصنوعی: من دل ندارم که از آن خون بریزد و از چشمانم اشک بریزد. اگر هم ببینی چشمانم پر از خون است، به این معنا نیست که عیبی در آن باشد.

هوش مصنوعی: چشمان زیبا و گیرایت دل آدم‌های بیدار و آگاه را به آرامی می‌رباید، اما در عین حال هیچ‌کس نتوانسته به وعده‌ات وفا کند و از چشمان تو هوشیاری به دست آورد.

هوش مصنوعی: کی آن کسی که از عشق معشوقان دل برنمی‌گرداند، به خوشاقبالی من خواهد رسید؟