غزل شمارهٔ ۹۰۱

هوش مصنوعی: دل، دست، نظر و کار هر کدام نشان‌دهنده‌ی موفقیت و پیروزی هستند. هر بار که نفس می‌کشی، گویی به تعداد صد هزار پیروزی دست یافته‌ای.

هوش مصنوعی: اگر دستانت به بازوی قوی نسبت به علی‌مرتضی (ع) وصل باشد، شمشیر تو نیز مثل ذوالفقار می‌تواند بر دشمنان غلبه کند.

هوش مصنوعی: در باغی که خداوند آن را آبیاری کرده، نمی‌توان غنچه‌ای غیر از گل را برای همیشه یافت.

هوش مصنوعی: اگر آسمان مانند زخمی قدیمی دچار شکست و آسیب شود، وقتی دل من به دشمنی تو به سر می‌برد، ممکن است به پیروزی دست یابد.

هوش مصنوعی: هر جا که اراده‌ات برای نبرد و موفقیت آماده باشد، منتظر نباش که پیروزی به سادگی به دست بیاید.

هوش مصنوعی: ای خدا، وقتی یار به هر کجا گام می‌گذارد، مانند آفتاب درخشان می‌شود و مسیرش مانند صبح روشن و نمایان می‌گردد.

هوش مصنوعی: هرچقدر که چشم بتواند ببیند، گل‌های شکفته را نگاه کن، زیرا که مانند آسمانی که پوشیده است، جهان در کنار این پیروزی است.

هوش مصنوعی: بهار عزیز، تو چقدر با شادی و طراوت به آغوشمان آمده‌ای! اکنون جهان به لطف تو پر از گل و زیبایی شده است.

هوش مصنوعی: اگر یک بار نام یاری تو بر زبان بیفتد، تعداد پیروزی‌ها به ۸۸ و ۴۰۰ خواهد رسید.

هوش مصنوعی: ای ابر، تا روز قیامت بر دل‌های بی‌خود بیدلان باران رحمت ببار، تا بر زمین امید در دو جهان، پیروزی و کامیابی به ارمغان بیاوری.