غزل شمارهٔ ۸۶۸

هوش مصنوعی: ای پیروزی، تو که عاشق اراده و همت نصرت هستی، پس چمن فتح، جایی است که لبخندها و شادی‌های آینده تو در آن قرار دارد.

هوش مصنوعی: تو آینه‌ای هستی که نشان‌دهنده زیبایی‌های فضیلت و سخاوت توست و به حقیقت وفا و صداقت در گفتارت اشاره دارد.

هوش مصنوعی: در جایی که عظمت تو همانند کوه ایستاده و پایدار است، بار دیگر کمر از سایه استقامت و استقلال تو می‌زند.

هوش مصنوعی: اگر روح دشمنان به همسر سیمرغ تبدیل شود، هیچ چیزی جز چنگال شاهین قضا نخواهد بود.

هوش مصنوعی: سرگردن‌شکنان، که به بازیگران شجاعت و دلیری اشاره دارند، در نقش قدم‌های خود، نشانه‌هایی از بزرگی و قدرت شاهان غیور را به تصویر می‌کشند. این تصویر به نوعی نشان‌دهنده‌ی افتخار و مقام آنان است، اما در عین حال به درد و رنجی نیز اشاره دارد که در این مسیر تجربه کرده‌اند، مثل سوزش و زخم‌های پایشان.

هوش مصنوعی: هیچ کس در آنجا به مقابله نخواهد رسید و هر آینه‌ای که به تو نگاه کند، به خاطر غیرت تو به تو شبیه نخواهد شد.

هوش مصنوعی: مدت‌هاست که به برتری خود می‌بالد و سال‌ها و ماه‌ها همگی در سایهٔ بزرگی و عظمت تو قرار دارند.

هوش مصنوعی: اگر تمام مشکلات و رازهای دل به خاطر نگاه تو بود، حق سبحانه و تعالی هیچ دغدغه‌ای از تو نداشت و به هیچ یک از مشکلاتت توجهی نمی‌کرد.

هوش مصنوعی: نور درونی تو باعث نمی‌شود که دل‌ات غمگین و ناراحت شود. حقیقتی که در دلت وجود دارد، نباید تحت تأثیر تغییرات قرار گیرد و حال تو را عوض کند.

هوش مصنوعی: بار الها، از سرزمین اجابت دعای مستمند، به او توجه کن و پشتیبانی‌ات از او تا ابد ادامه داشته باشد.