برگردان به زبان ساده
شب‌که شور بلبل ما ریشه درگلزار داشت
بوی گل در غنچه رنگ ناله در منقار داشت
هوش مصنوعی: در شبی که بلبل ما در گلزار مشغول ترانه‌سرایی بود، عطر گل در غنچه‌ای حس می‌شد و رنگ ناله‌ها در صدای او به وضوح دیده می‌شد.
نغمه جولا‌ن صید نیرنگ که زین صحرا گذشت
ترکش تیر بتان فریاد موسیقار داشت
هوش مصنوعی: صدای دلنشین جویندگان فریب که از این صحرا عبور کردند، تیرکمان خنجرهای زیبا صدای شیوا و آهنگینی داشت.
رخصت یک جنبش مژگان نداد آگاهی‌ام
حیرت اینحا خواب یا از دیدهای بیدار داشت
هوش مصنوعی: اجازه یک حرکت ساده از پلک‌هایم داده نشد و این آگاهی من را در حیرت فرو برد. نمی‌دانم که آیا در خواب هستم یا به طور واقعی در حال مشاهده این صحنه هستم.
عقدهٔ محرومیِ کس فکر جمعیت مباد
تا پریشان بود دل، بویی ز زلف یار داشت
هوش مصنوعی: تا زمانی که دل آشفته و پریشان است، نگرانی از اینکه کسی از جمع جدا باشد وجود ندارد، چرا که طعم و عطر محبت یار همیشه در یاد می‌ماند.
داغ بی‌دردی نشاند، آخر به خاک تیره‌ام
بود زیرِ چتر گل، تا شمع در پا خار داشت
هوش مصنوعی: دردی که در زندگی احساس نمی‌شود، به دلایل مختلف می‌تواند باعث شود انسان در نهایت به تاریکی و ناامیدی برسد. من در حالی که زیر سایه‌ی زیبایی و گل‌ها بودم، همچنان احساس ناامیدی و درد را در خود داشتم. شمعی که باید نور و گرما می‌داد، در نهایت به خاطر وجود خارها در پایش، توانایی خود را از دست داده بود.
گر همه کفر است نتوان سر ز همواری کشید
سبحه را دیدیم طوف حلقهٔ زنار داشت
هوش مصنوعی: اگر همه چیز نادرست و مخالف اصول باشد، نمی‌توانی از مسیر صاف و مستقیم خارج شوی؛ ما مشاهده کردیم که حتی در میان گرداب‌های وحشتناک و پیچیده، نشانه‌ها و وسایل مختلفی وجود دارد.
عجز هم‌کافی‌ست هرجا مقصد از خود رفتن است
سایه هستی تا عدم یک لغزشی هموار داشت
هوش مصنوعی: ناتوانی هم در جایی که هدف فراموشی خود است، کافی است. سایه وجود تا زمانی که به عدم می‌رسد، یک لغزش نرم و آرامی دارد.
صفحه‌ای آتش زدیم آیینه‌ها پرداختیم
سوختن چندین چراغان چشمک دیدار داشت
هوش مصنوعی: ما برگی را سوزاندیم و آینه‌ها را پاک کردیم، در حالی که چندین چراغ روشن در چشمان دیدارمان می‌درخشید.
ب‌ی‌گل صد انجمن بی‌پرده بود اما چه سود
التفات رنگ ما را درپس دیوار داشت
هوش مصنوعی: گل در میان انجمن‌های مختلف و شلوغ به چشم می‌آید، اما به چه فایده وقتی ما در پس دیوار، به رنگ و حال‌مان توجهی نمی‌شود؟
نارسابی صد خیال هرزه انشا کند
طینت بیکار، ما را بیشتر در کار داشت
هوش مصنوعی: خیالات بی‌ثمر و بی‌فایده، ذهن ما را مشغول می‌کند و ما را از کارهای مهم‌تری بازمی‌دارد.
عمرها شد چون‌گهر تهمت‌کش بی‌دردی‌ام
یاد ایامی که چشمم یک دو شبنم‌وار داشت
هوش مصنوعی: سال‌ها گذشت و مانند یک گوهر، تهمت‌ها و دردهای بسیاری را تحمل کردم. یاد ایامی را می‌کنم که چشمانم همچون دو قطره شبنم روشنی داشتند و بی‌نهایت شاداب و سرزنده بودند.
آسمانی از کف خاک اختراع غفلت است
بیدل از فخری که ما دارپم باید عار داشت
هوش مصنوعی: این شعر به این معناست که انسان‌ها به دلیل غفلت و بی‌توجهی به حقیقت‌ها و مسائل مهم زندگی، نابود می‌شوند. اشاره می‌کند که اگر کسی به ظواهر و فریب‌های دنیا بچسبد، باید از این وضعیت شرمسار باشد، چرا که زندگی واقعی فراتر از این ظواهر است.
