برگردان به زبان ساده
به پیری، الفت حرص و هوس شد آینهٔ ما
بهار رفت که این خار و خس شد آینهٔ ما
هوش مصنوعی: با گذشت زمان و افزایش سن، در ما فقط افکار و آرزوهای بیهوده باقی مانده است؛ دیگر زیبایی و جوانی را نداریم، و به جای آن، فقط تلخی‌ها و دغدغه‌های زندگی را تجربه می‌کنیم.
به حکم عجز، نکردیم اقتباس تعین
همین مقابل مور و مگس شد آینهٔ ما
هوش مصنوعی: ما به خاطر ناتوانی خود، به تصویری از ضعف و کوچک بودن خود روی آوردیم که شبیه به وضع مور و مگس است و این تصویر برای ما مانند یک آینه عمل می‌کند.
به باد، سعی جنون رفت رنگ جوهر تسکین
چنین که تاخت که نعل فَرَس شد آینهٔ ما؟
هوش مصنوعی: به خاطر تلاش و جنون تو، رنگ لایه‌های وجودت به باد رفت و آنچنان به سیر و حرکت درآمد که آیا آینه ما به نعل اسبی تبدیل شد؟
فغان که بوی حضوری نبرد کوشش فطرت
چو صبح، طعمهٔ زنگ نفس شد آینهٔ ما
هوش مصنوعی: آه که بوی حضور در زندگی‌ام نیست، کوشش فطرت و طبیعت من مانند صبحی است که طعمه زنگ نفس شده است و آینه‌ای از وجود من را نمایش نمی‌دهد.
به کام دل، مژه نگشود سرگرانی حیرت
ز ناتمامی صیقل، قفس شد آینهٔ ما
هوش مصنوعی: دل در هیچ چیزی راضی نمی‌شود و نگران است، چون هنوز نمی‌تواند خود را از بند رنج‌ها آزاد کند و در عین حال، زندان وجودش همچون آینه‌ای است که واقعیت‌های درونی‌اش را بازتاب می‌دهد.
گذشت محمل ناز که از سواد تحیّر؟
که عمرهاست شکست جرس شد آینهٔ ما
هوش مصنوعی: آیا آوای دلنشین و زیبا از دنیای حیرت و ناشناخته عبور کرد؟ که سال‌هاست صدای ناقوس به شکوه تصویر ما آسیب رسانده است.
به فهم راز تو بیدل چه ممکن است رسیدن؟
همین بس است که تمثال رُس شد آینهٔ ما
هوش مصنوعی: به درک راز تو، بدیل، نمی‌توان رسید. همین که تصویر تو در آینه وجود ما نمایان است، کافیست.
