غزل شمارهٔ ۲۴۱

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴۱

خداوندا! به آن نور نظر در دیده جا بنما

به قدر انتظار ما جمال مدعا بنما

نه رنگی از طرب داریم و نی از خرّمی بویی

چمن گم کرده‌ایم، آیینهٔ ما را به ما بنما

شفیع جرم مهجوران به‌جز حیرت چه می‌باشد؟

به حق دیدهٔ بیدل، که ما را آن لقا بنما

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)

قالب شعری:غزل

منبع اولیه: پروژهٔ بازبینی OCR

تعداد ابیات: 3

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

خداوندا! به آن نور نظر در دیده جا بنما

به قدر انتظار ما جمال مدعا بنما

هوش مصنوعی: ای خداوند، به نور خود نظر فرما و در دیده‌هایمان تجلی کن، همان‌طور که به اندازه‌ی انتظار ماست، زیبایی آرزوی ما را به نمایش بگذار.

نه رنگی از طرب داریم و نی از خرّمی بویی

چمن گم کرده‌ایم، آیینهٔ ما را به ما بنما

هوش مصنوعی: ما نه شادی داریم و نه بویی از خوشی، مثل چمنی که گم شده‌ایم. ای آیینه، خودمان را به ما نشان بده.

شفیع جرم مهجوران به‌جز حیرت چه می‌باشد؟

به حق دیدهٔ بیدل، که ما را آن لقا بنما

هوش مصنوعی: جز حیرت، چه چیزی می‌تواند شفیع گناهکاران رهاشده باشد؟ حق دیدهٔ بیدل خویش را به ما نشان بده که ما خواهان آن دیداریم.