غزل شمارهٔ ۲۲۰۶

هوش مصنوعی: تا زمانی که چشمانم از تماشای زیبایی‌اش سیر نشود و همچنان در حیرت بمانم، چشمم نمی‌تواند به هیچ چیز دیگری در نظر بیفتد و تمام توجه‌ام به او معطوف است.

هوش مصنوعی: چشم من به زیبایی‌های او می‌نگرد و هر بار که به او نگاه می‌کنم، احساسات قدیمی‌ام دوباره زنده می‌شود و بر دل من تاثیر می‌گذارد.

هوش مصنوعی: مشاطه، که به معنای آرایشگر است، به خاطر حسرتی که دارد، با دندان دست خود را می‌گزد. هر بار که به طرزی بی‌توجهی به تو نگاه می‌کند، چشمانش را به حالت تمسخر به تو می‌دوزد.

هوش مصنوعی: نپسند که در مقام عدالت، دندان تهمت و ظلم به اندازهٔ خود بسنجند.

هوش مصنوعی: پرنده‌های گیج همه جغد هستند و هر بار که به دامش می‌افتند، با نگاهی پر از حیرت و ترس، صدا می‌زنند و چشمانشان را به هم می‌دوزند.

هوش مصنوعی: زیبایی صورت این بتی که لبخند می‌زند، مانند گل است و در این زمان، چشم او می‌تواند دل ما را دوباره افسرده کند.