غزل شمارهٔ ۱۹۰۱

هوش مصنوعی: هر دینی که وجود دارد، تنها به منظور رفع شک و تردید نیست، بلکه به نوعی تبدیل به سلاحی شده است که از ترکیب سنت‌های مختلف و نفرت از دیگران ساخته شده است.

هوش مصنوعی: هرچند که تصمیم یک نفر می‌تواند در جایی مثل کلیسا یا مکان‌های مقدس تاثیر بگذارد، اما نمی‌توان به آسانی صدای زنگ ناقوس را با لبیک پاسخ داد و این نشان‌دهنده‌ی عدم هماهنگی در این فضاهاست.

هوش مصنوعی: وقتی از خودساختگی و تظاهر گذشتی، دیگر قواعد و رسوم بی‌ارزش‌اند. راه و روش ساده و خالصی که مجنون دارد، نیازی به رعایت این آداب و تشریفات ندارد.

هوش مصنوعی: فقط نیکوکاران هستند که قدر دل را می‌دانند و عزت و شخصیت واقعی را فقط در میهمانی‌های پادشاهان می‌توان مشاهده کرد.

هوش مصنوعی: چرخ روزگار با افرادی که به کمال نزدیک هستند، سازگار نیست؛ اگر در ساز و کار زندگی یک نقص یا انحراف وجود داشته باشد، همه چیز به هم می‌ریزد و رشته کارها شل می‌شود.

هوش مصنوعی: کی می‌رسد ای خدا به کمک ما؟ ما یقین داریم که عمرمان فقط در انتظار به سر رفته و هیچ نتیجه‌ای نداشته است.

هوش مصنوعی: جبریان در جمعی که تقدیر برایشان تهیه شده است، به شدت در رنج و عذاب هستند. بیدل، با سرنوشت خود چه می‌تواند کند وقتی که دست و پایش لنگ و ناتوان است؟