غزل شمارهٔ ۱۱۳۵

هوش مصنوعی: تو حقیقتی مانند شمشیر هستی و هر کسی که در حال غفلت با تو به مبارزه بپردازد، همانند این است که سرش را در کاسه‌ای قرار داده و خونش را به گردن خود می‌ریزد.

هوش مصنوعی: هرجا که صدای پیروزی و نواختن طبل جنگ به گوش برسد، دل شیرها هم از ترس مانند آب می‌ریزد و جرأت نمی‌کنند.

هوش مصنوعی: جای که غبار پای تو می‌افتد، حسودان بی‌بال و پر، رنگ می‌بازند و از آنجا دور می‌شوند.

هوش مصنوعی: آفتاب قدرت تو بر چرخ روزگار می‌درخشد و دشمنان تو را در برابر عظمت و جلالت به خاک ذلت می‌افکند.

هوش مصنوعی: کسانی که بیدارند و به حقیقت پی برده‌اند، دعاهایشان نزد خداوند مؤثر است. آنها از خدای خود می‌خواهند که آتش دشمنانشان از ریشه خاموش شود و قدرت آن‌ها از بین برود.