غزل شمارهٔ ۱۱۳۳

هوش مصنوعی: آن کسی که ما را به ظلم و ستم می‌سوزاند، نمی‌توان گفت که چرا این کار را می‌کند یا دلیل آن چیست.

هوش مصنوعی: اگر در برابر او به دستاوردهای زندگی‌ات توجه نکنید، مثل این است که خرمن خود را در عرض یک لحظه با یک جرقه از بین ببرید یا در حال سوختن ببینید.

هوش مصنوعی: ای آینه‌ی زحمت‌کش، تا کی باید به خودت زحمت بدهی و درخشان بمانی؟ خانه‌ات مانند یک آینه‌ی سوخته می‌درخشد یا در حال سوختن است.

هوش مصنوعی: چند ضربه‌ای که در بال و پر آتش وجود ماست، ناشی از شوق پرواز است که یا خاموش شده یا در حال سوختن است.

هوش مصنوعی: هیچ‌کس نفهمید که مانند شمعی در این جمع، فردی سر به هوا سوخته یا همچنان در حال سوختن است.

هوش مصنوعی: اگر نور انصاف این‌گونه باشد که شاهان تحت سایه بال مرغی بزرگ و سوخته قرار دارند، پس یا در حال سوختن هستند یا سوخته‌اند.

هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که نباید خود را درگیر خیال‌های باطل کرد، زیرا تفکر و رفتارهای جنون‌آمیز می‌تواند همه چیز را ویران کند یا آسیب برساند. به عبارتی دیگر، ذهن مشوش و بی‌ثبات می‌تواند عواقب زیانباری به همراه داشته باشد.

هوش مصنوعی: من و آهی که اگر از دلم بیرون بیاید، می‌تواند برای همه‌چیز در آسمان و زمین ویرانی به بار آورد.

هوش مصنوعی: در این جمله به دنبال چیزی می‌گردیم که به سختی پیدا می‌شود و اشاره به احساساتی است که در خود تجربه کرده‌ایم. هر چیزی که دیده‌ایم، یا خود را در آتش سوزانده‌ایم یا در حال سوختن است. به نوعی، در جستجوی آرامش یا حسی خاص هستیم که به سادگی در دسترس نیست.

هوش مصنوعی: تا چه زمانی می‌تواند به خود افتخار کند و در مورد توانایی‌هایش صحبت کند؟ وقتی که نفسش بند آمده و در آتش احساسات سوخته است.

هوش مصنوعی: در زندگی، شش جهت و زاویه وجود دارد که با شور و شوقی خاص به هم پیوسته‌اند. نمی‌دانم، ای بیدل، دل آواره و بی‌قرار من، آیا در جایی سوخته‌ای یا هنوز در آتش عشق می‌سوزی؟