بخش ۷ - صف زندان نمرهٔ یک

هوش مصنوعی: من از بالای جایی دیدم آن مکانی را که عمر زودگذر و دردناک در آن است.

هوش مصنوعی: فضای اتاق، تنگ و تاریک و وحشتناک است. دیوارها به اندازه‌ی قیر سیاه و تیره به نظر می‌آیند.

هوش مصنوعی: کلبه‌ها بدون پنجره و روزن هستند، تنگ و تاریک، مانند دل یک دشمن.

هوش مصنوعی: روز و شب در آن چالهٔ تاریک آب می‌ریزند تا نمناک و مرطوب شود.

هوش مصنوعی: در این مکان، یک راهرو وجود دارد و در انتهای آن، خانه‌هایی قرار دارند.

هوش مصنوعی: زمانی که در برابر کسی در بسته شود، در اثر این دلبستگی، انسان خسته و ناتوان می‌شود.

هوش مصنوعی: هوا نیز در آنجا به نوعی محبوس است، مانند اینکه نفس انسان در بند باشد.

هوش مصنوعی: در حقیقت، بین زندگی راحت و زندان تفاوتی وجود ندارد؛ زیرا زندانی‌ها در دنیای خود به‌طور کامل در قید و بند هستند.

هوش مصنوعی: اگر تو درگیر مشکلات کوچک و بی‌اهمیت هستی، به یاد داشته باش که باید به جایی بروی که آن‌ها در آنجا زندگی می‌کنند.