شمارهٔ ۱۶۹ - ترجمهٔ قطعه ا‌ی از محمد جریر طبری

هوش مصنوعی: اگر من هیچوقت راز دلم را به دوستانم می‌گفتم، آنها از بی‌پناهی و تنهایی من آگاه می‌شدند.

هوش مصنوعی: من به خودکفایی و بی‌نیازی رسیدم و دیگران نیز خود را بی‌نیاز احساس کردند؛ وگرنه غم من بر غم دوستانم می‌افزود.

هوش مصنوعی: تو به خاطر آبرویم مرا حفظ کردی و هیچ‌کس به جز با مهربانی از من سخن نگفت.

هوش مصنوعی: اگر توجه‌ات را صرف پیدا کردن مال و ثروت کنی، من هم می‌توانم ثروت‌های زیادی بیابم، اما زمانی به من توجه کردی که رویت را به سمتم آوردی.