رباعی شمارهٔ ۷۱

شیخ بهایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۷۱

ای عاشق خام، از خدا دوری تو

ما با تو چه کوشیم؟ که معذوری تو

تو طاعت حق کنی به امید بهشت

رو رو! تو نه عاشقی، که مزدوری تو

رباعی شمارهٔ ۷۰: هر شام و سحر ملائک علیین رباعی شمارهٔ ۷۲: رویت که ز باده لاله می‌روید از او

اطلاعات

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

قالب شعری:رباعی

منبع اولیه: ویکی‌درج

تعداد ابیات: 2

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

ای عاشق خام، از خدا دوری تو

ما با تو چه کوشیم؟ که معذوری تو

هوش مصنوعی: ای عاشق ناآگاه، ما چه تلاشی می‌توانیم بکنیم در مورد دوری تو از خدا، وقتی خودت دلیلی برای این دوری داری؟

تو طاعت حق کنی به امید بهشت

رو رو! تو نه عاشقی، که مزدوری تو

هوش مصنوعی: تو برای کسب بهشت و پاداش، فرمانبرداری از خداوند می‌کنی؛ اما باید بدانی که این رفتار تو عشق نیست، بلکه همچون یک کارگر است که فقط به خاطر مزد کار می‌کند.