قصاید
ازرقی هروی
»
قصاید
شمارهٔ ۱ : چه جرمست این که هر ساعت ز روی نیلگون دریا
شمارهٔ ۲ : بفرخی و سعادت بخواه جام شراب
شمارهٔ ۳ : ای از کمال حسن تو جزوی در آفتاب
شمارهٔ ۴ : بر سر دنیا فکند از نور چادر ماهتاب
شمارهٔ ۵ : در قناعت و توفیق دین و مذهب راست
شمارهٔ ۶ : رمضان موکب رفتن زره دور آراست
شمارهٔ ۷ : یک نیمه عمر خویش ببیهودگی بباد
شمارهٔ ۸ : عروس ماه نوروزی چه کرد آن دانۀ گوهر؟
شمارهٔ ۹ : به فال همایون و فرخنده اختر
شمارهٔ ۱۰ : ابر سیمابی اگر سیماب ریزد بر کمر
شمارهٔ ۱۱ : عید شاداب درختیست که تا سال دگر
شمارهٔ ۱۲ : بفال سعد و خجسته زمان و نیک اختر
شمارهٔ ۱۳ : همایون جشن عید و ماه آذر
شمارهٔ ۱۴ : چه روز بود که آن، ماهروی سیمینبر
شمارهٔ ۱۵ : از آن دو عارض سوسن نمای لاله اثر
شمارهٔ ۱۶ : بار دیگر بر ستاک گلبن بی برگ و بار
شمارهٔ ۱۷ : عید مبارک آمدو بر بست روزه بار
شمارهٔ ۱۸ : چون چتر روز گوشه فرو زد بکوهسار
شمارهٔ ۱۹ : خوش و نکو ز پی هم رسید عید و بهار
شمارهٔ ۲۰ : دی در آمد ز در آن لعبت زیبا رخسار
شمارهٔ ۲۱ : این بربطیست صنعت او سحر آشکار
شمارهٔ ۲۲ : بوقت صبح یکی نامه ای نوشت بهار
شمارهٔ ۲۳ : جشن و نوروز دلیلند بشادی بهار
شمارهٔ ۲۴ : اکنون که تر و تازه بخندید نو بهار
شمارهٔ ۲۵ : در روزگار کامروا باد و شاد خوار
شمارهٔ ۲۶ : میرود سنجابگون بر چرخ از دریا بخار
شمارهٔ ۲۷ : چون مساعد شد زمان و چون موافق گشت یار
شمارهٔ ۲۸ : ای دست منت تو بمن بنده در دراز
شمارهٔ ۲۹ : ای مبارک تر از ستارۀ روز
شمارهٔ ۳۰ : شاه کرده است رای زی پوشنگ
شمارهٔ ۳۱ : ز موج دریا این آبر آسمان آهنگ
شمارهٔ ۳۲ : ایا بجود و بآزادگی بدهر مثل
شمارهٔ ۳۳ : اهل گردون دوش چون دیدند بر گردون هلال
شمارهٔ ۳۴ : ز نور قبۀ زرین آینه تمثال
شمارهٔ ۳۵ : از هری گر سوی اوغان شوی، ای باد شمال
شمارهٔ ۳۶ : ایا از ملک زادگان فخر عالم
شمارهٔ ۳۷ : آمد رمضان بخیر مقدم
شمارهٔ ۳۸ : دوش در گردن شب عقد ثریا دیدم
شمارهٔ ۳۹ : باز بر طرف مه از غالیه طغرا دیدم
شمارهٔ ۴۰ : ایا بفضل و کرم یاد کرده از کارم
شمارهٔ ۴۱ : بر آن صحیفة سیمین مسای مشک مقیم
شمارهٔ ۴۲ : ای گلبن روان و روان را بجای تن
شمارهٔ ۴۳ : ز تاب عنبر با تاب بر سهیل یمن
شمارهٔ ۴۴ : رخسار و قد و زلف و بناگوش یار من
شمارهٔ ۴۵ : سوسن و سنبل نمود از زلف و عارض یار من
شمارهٔ ۴۶ : گویی که ماه و مشتری از جرم آسمان
شمارهٔ ۴۷ : المنه لله که خورشید خراسان
شمارهٔ ۴۸ : دوش تا روز فراخ آن صنم تنگ دهان
شمارهٔ ۴۹ : بهار تازه ز سر تازه کرد لاله ستان
شمارهٔ ۵۰ : مهرگان نو درآمد، بس مبارک مهرگان
شمارهٔ ۵۱ : در سپهر دولت آمد کامجوی و کامران
شمارهٔ ۵۲ : بمژده خواستی آن نور چشم و راحت جان
شمارهٔ ۵۳ : ای به زمین بر، بزرگ سایهٔ یزدان
شمارهٔ ۵۴ : آسمان گون قرطه پوشید،آن چو ماه آسمان
شمارهٔ ۵۵ : ای مر ابدان بزرگی را بپیروزی روان
شمارهٔ ۵۶ : بگداخت آبگینۀ شامی در آبدان
شمارهٔ ۵۷ : مرا درین تن و این دیدۀ چو لاله ستان
شمارهٔ ۵۸ : ای سخن زیر دست خامۀ تو
شمارهٔ ۵۹ : مگر که زهره و ما هست نعت آن دلخواه
شمارهٔ ۶۰ : مبارکی و سعادت نمود روی بشاه
شمارهٔ ۶۱ : ز روی و قد تو بی شک صنوبر آید و ماه
شمارهٔ ۶۲ : چو کوس عید ز درگه بکوفتند پگاه
شمارهٔ ۶۳ : چو آفتاب شد از اوج خود بخانۀ ماه
شمارهٔ ۶۴ : ای شکسته تیره شب بر روی ، روشن مشتری
شمارهٔ ۶۵ : طالع پیروز بختی ، مایۀ نیک اختری
شمارهٔ ۶۶ : پریرخی که ز شرمش نهان شدست پری
