شمارهٔ ۱۱۱

هوش مصنوعی: دل من از تنهایی و بی‌کسی رنج می‌برد و کسی نیست که با او هم‌دردی کند؛ مثل پرنده‌ای که از هم‌صدایش جدا مانده باشد.

هوش مصنوعی: به وضوح، نامه‌ای به من رسیده که خبر از مرگم می‌دهد، از جایی که در زمان پرواز کبوتر، خون ریخته می‌شود.

هوش مصنوعی: در آن شب که سر و صدا و سر و صدای سگان وجود داشت، من با دلی شاد در آن مجلس نشسته بودم و آنقدر غرق شادی و خوشی بودم که اصلاً صدای او را نشنیدم، حتی وقتی که در جمع دیگران خندید.

هوش مصنوعی: خنده‌اش به نظر شیرین و فریبنده می‌آید، اما در واقع چشمانش با زیبایی‌اش مردم را به زحمت می‌اندازد و آن‌ها را متأثر می‌کند.